aləm

ə. 1) kainat, dünya, yer kürəsi; 2) sahə; 3) çoxlu; 4) m. xalq, camaat, cəmiyyət. Aləmi-bəqa’ əbədi aləm, axirət; aləmi-bərzəx 1) dünya ilə axirət arasında ruhların qiyamətə qədər duracaqları yer; 2) m. əzablı yer; aləmibəşəriyyət insanlar, bəşəriyyət; aləmi-əkbər ən böyük aləm, dünya; aləmi-əqdəs ən müqəddəs yer, axirət; aləmi-imkan varlıq aləmi, dünya; aləmi-fani puç aləm, müvəqqəti dünya, keçici dünya; aləmi-heyvan heyvanlar aləmi, canlılar aləmi; aləmi-xak real dünya, gerçək aləm; aləmi-xəyal xəyallar aləmi; aləmimələkut 1) mələklər, məlaikələr; 2) ilahi dünya; aləmimütəməddin mədəni aləm; aləmi-nasut insan yaşayan aləm, bəşəriyyət aləmi; aləmi-nəbat bitkilər aləmi; aləmi-surət dünya, kainat

Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti. 2009.

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.